زنان و اجتماع

0 12

زنان در اجتماع بیشتر تابع و دنبال رو مردان بوده اند.

با شروع شهرنشینی و ایجاد جوامع متمدن، مؤسسات اجتماعی جهت ارضاء نیازهای انسان در طول قرون گذشته ایجاد شدند. مشارکت در سازمان­های مذکور در ابتدا از آن مردان بود و اجتماع­های جدید با نقش­های جدید مردانه بوجود آمدند.

با شروع عصر صنعتی در اروپا، مشارکت اجتماعی در سازمان­ها به زنان نیز داده شد. این مشارکت، محدود به فعالیت­های عملیاتی و سطح پایین مؤسسات و کارخانجات صنعتی بود. جامعه ایران معاصر، در حال گذار از نگرش­های سنتی به ایستارهای نوین است. ویژگی دوران گذار، بهم ریختگی اوضاع عمومی جامعه و آشفتگی‌های کرداری و اندیشه­ای است. ساختار سیاسی به همراه ساختارهای حقوقی، اقتصادی و اجتماعی، نیز به عنوان بخشی از جامعه، در حال گذار از اقتدار سنتی به اقتدار عقلانی و قانونی است. به لحاظ تاریخی، از حضور و مشارکت زنان در جامعه ایران به صورت رسمی، تنها چند دهه می گذرد. زنان در اجتماع بیشتر تابع و دنبال رو مردان بوده اند و نقش مستقلی در جامعه نداشته­ اند. موانع و مشکلات بر سر راه مشارکت زنان در فعالیت­های جامعه، دارای ابعاد و جنبه­های متعددی است. به طوری که بعضی از این موانع در تمامی جوامع و شرایط متفاوت فرهنگی، دارای ساختار مشابهی است و بعضی دیگر با توجه به شرایط فرهنگی، اجتماعی ، اقلیمی متفاوت دارای بافتی گوناگون هستند .زن ومرد در عصر مدرن، غیر از نیازهای فردی، نیازهای اجتماعی‌شان نیز مورد توجه قرار گرفت، به صورتی که هر دو بتوانند به نیازهای سطوح بالا نیز بها دهند.

تعادل یک اجتماع، بر پایه رفع نیازهای هر دوجنس صورت می­گیرد، اما در اجتماع فعلی نیاز مردان نسبتا چشمگیرتر بوده است.

نیازهای انسان در گذشته در حد نیازهای اولیه بود اما نیازهای قرن جدید، انتظارات بالاتری را برای زنان و مردان ایجاد کرده است. زن به عنوان جنس دوم، یک خانه دار و ارائه دهنده خدمات، مورد قبول جامعه آگاه و پیشرفته نیست. غیبت زنان (در ایران) از صحنه­های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در طول اعصار گذشته موجب شده است که آنان دچار رکود فکری شوند و این رکود فکری سر از یک دورباطل درآورده است پرواضح است که سهمی که زنان در مسؤلیت­های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی و غیره  نسبت به مردان دارند، بسیار محدود و مختصر است. به طوری که درصد تصدی زنان در مقام های وزارتی و مقام­های ارشد تصمیم گیری بر حسب مناطق مختلف جهان بسیار محدود است.

زنان در جامعه ایرانی

توجه به مقوله­ های مختلف اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی در جوامع پیشرفته و درحال توسعه می­تواند گویای مشارکت زنان در اجتماع باشد. برآورده کردن نیازهای مختلف زنان و مردان در عصر جدید به تعریف دوباره نقش­ها بستگی دارد، مشارکت در جامعه مدرن، تعریف نقش جدید برای زن، مرد و خانواده را می­طلبد. مشارکت زنان در نقش­های بالای تصمیم­گیری سازمانی در کشورهای توسعه یافته به عنوان یک روش جدید مدیریتی مورد توجه قرار گرفته  است. مدیریت مردان، بیشتر سلطه‌گرانه و وظیفه مدار است، اما مدیریت زنان بیشتر مشارکتی، منظم و رابطه مدار است. پیدا کردن جایگاه مطلوب در جامعه در حال توسعه، تنها به دست خود زنان امکان­پذیر است. زنان آگاه و قدرتمند در تلاش برای رسیدن به آرزوهای خود و اجتماع، به صورت مستقل فعالیت می­کنند و این آگاهی تاثیر زیادی بر محیط اطرافشان نیز می­گذارند. دید مردسالارانه در اجتماع نوعی دیدگاه جنسبتی به­وجود می­آورد اما برابری نقش­ها باعث می­شود هر دو جنس به عنوان یک انسان به هم بنگرند. زنها در جامعه مردسالار قدرت انتخاب ندارند مشارکت اجتماعی زنان، زمانی معنا دارد که زن شخصیتی مستقل، انتخاب‌گر و درعین حال باثبات داشته باشد به­طوری که  بتواند حق و حقوق خود را بشناسد و در برابر مشکلات جامعه بایستد. بازنگری تفکر سنتی، قوانین خانواده و اجتماع تعیین کننده مشارکت ایشان در حوزه‌های مختلف است. زنان خود تعیین کننده نقش خویش در جامعه هستند و تا زمانی که از مراحل مختلف رشد اجتماعی را جهت رسیدن به بلوغ و آگاهی طی نکنند تعیین کننده هیچ نقشی برای خود در جامعه به صورت مداوم نخواهند بود. زنان آگاه در جامعه، بدون مبارزه می­توانند حقوق اجتماعی را بدست آورده، راه برایشان هموار شده، قوانین به نفعشان تغییر کرده و در نهایت مشارکت در این اجتماع به عنوان یه حق بدیهی برایشان  شناخته خواهد شد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.