خوردن یا نخوردن، مسئله این است

0 3

بپذیریم یا نپذیریم سطح سلیقه ما تنزل کرده است.

گاهی تفاوت بنز و پراید را احساس نمی­کنیم و برای اینکه از دیگران جا نمانیم و خودروملی را به داشته ­ها و ثروت خود بیافزاییم تن به خرید پراید می­دهیم و تاثیراتش را همگی می­دانیم و نتیجه این نوع سلیقه را درقربانیان جاده­ای می­بینیم. در غذا خوردن هم از این روش پیروی می­کنیم فلافل و چربی­ هایش را به نان و پنیر سالم ترجیح می­دهیم و پفک و چیپس را به تنقلات طبیعی.

گرایش بیش از حد مردم همدان به تغذیه خارج از خانه

در همدان شاهد گرایش بیش از حد مردم به تغذیه خارج از خانه هستیم. البته این پدیده اگر متعادل باشد چندان مسئله مهمی نیست. اما اقبال بیش از حد پرسش برانگیز است. بیشتر مردم همدان دیگر حتی مهمانی­های کوچک و بزرگ را در رستوران‌ها برگزار می­کنند، قرارهای دوستانه را در این فضاها برنامه­ریزی می­کنند وبه مرور زمان رستوران رفتن جایگزین گرمی خانه و خانواده شده است. شاید بارها از خود پرسیده باشیم چه عاملی باعث شده در ۱۰ سال گذشته تعداد رستوران­ها، غذاخوری­ها و فست فوت­ها چندین برابر شود؟ نکته اصلی این است که وقتی تقاضا وجود داشته باشد، عرضه هم به تناسب آن ایجاد می­شود و این میل به خوردن و رستوران رفتن باعث ایجاد برندهای مختلف غذاخوری در همدان شده است که برخی بیکاری را عامل چنین پدیده­ای می­دانند و برخی دیگر رواج مصرف‌گرایی را از مهمترین دلایل چنین پدیده­ای می­دانند.

یکی از مسایلی که در رستوران­ها پررنگتر شده بقایا و پسماند غذا­ها است. مشتری­ ها بیشتر از آنچه میل دارند سفارش می­دهند و یا آنچه سفارش می­دهند را نمی­توانند به طور کامل بخورند این نشان می­دهد صرفا برای خوردن به رستوران نیانده و رستوران را به عنوان یک سرگرمی و تفریح می­بیند.

به نظر می­رسد اصلی­ترین دلیل گرایش بیش از حد مردم به رستوران رفتن در همدان، نبود فضاهایی برای سرگرمی و تفریح است. کسانی که عادت به رستوران رفتن دارند، انتخاب و گزینش دیگری ندارند و راحت‌ترین روش را برای سرگرم شدن و وقت گذراندن انتخاب کرده­اند. حال اگر تصمیم سازان مدیریت شهری فضاهای تفریحی و تفرج گاه­هایی را در شهر برای اوقات فراغت شبانه در نظر بگیرند، مسلما از آسیب‌های پرخوری و … در امان می­مانند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.